گرامر یا ساختار مانند یک چسب قوی کلمات را در کنار یکدیگر نگه میدارد. اگر میخواهی از مرحلهی حفظ کردن کلمات فراتر بروی و واقعاً به یک زبان خارجی مسلط شوی، باید بر گرامر مسلط باشی. در ادامه چند روش علمی و عملی برای این تکنیک کدگذاری ارایه کردهایم:
۱. خودت را به اصول پایه محدود کن؛ (قانون ۲۰/۸۰)
بیشتر کسانی که تصمیم میگیرند گرامر بخوانند از همان روز اول خودشان را در تمام جزئیات ساختاری غرق میکنند و این بزرگترین اشتباهی است که در مسیر یادگیری گرامر انجام میدهند:
برطبق قانون پارتو، حدود ۲۰ درصد از قواعدی که بلد هستیم در ۸۰درصد مکالمات روزانه استفاده میشوند؛ جالب است بدانی که زمانهای حال ساده، حال استمراری و گذشته ساده پرکاربردترین زمانها در ساختارهای گرامری هستند که در بیشتر جملات و موقعیتها از آنها استفاده میشود؛ بنابرابن بهتر است بهجای یادگیری زمانهای پیچیده، ابتدا این ساختارهای پایه را یاد بگیری. وقتی بر آنها مسلط باشی، سایر ساختارها مانند قطعات به کمکت میآیند و بهآرامی پازل گرامریات را تکمیل میکنی.
۲. استفاده از یادیارها (Mnemonic) و قصر حافظه
این بخش، قلب تپنده این روش است. برای هر قاعده گرامری، باید یک تصویر ذهنی بسازی.
با استفاده از تکنیک قصر حافظه (Memory Palace) میتوانی اشیا، افراد و حتی مکانهایی که میشناسی را به مباحث مختلف گرامری ربط بدهی تا هروقت آنها را میبینی بهیادِ همان مبحث گرامر بیفتی؛ البته شاید پیش خودت فکر کنی فایده این روش چیست؟ درواقع، مهم این نیست که تصویرها برایت قوانین گرامری را توضیح دهند؛ هدف این است که این تصویر ذهنی به تو کمک کند تا با یادآوری مداوم آن، نکته گرامری را بهتر حفظ کنی.
این تصویر ذهنی را تصور کن:
برادرم همیشه با فریاد میگوید: «این کنسول بازی پلیاستیشن صاحب دارد! قبل از اینکه این وامانده را روشن کنی باید از من اجازه بگیری!»
بنابراین من این کنسول بازی را در ذهنم به درخواست مودبانه متصل کردهام و هروقت آن را میبینم به یاد ساختار (درخواست مؤدبانه) با استفاده از (May I – Could I) میافتم؛ راستش را بخواهی این تصویر قدری هم برای من خندهدار است؛ چون در ذهن من کنسول بازی در وسط اتاق پذیرایی میرقصد و با خنده میگوید: «برو اجازه بگیر، برو اجازه بگیر!»
۳. تکرار فاصلهدار با لایتنر
این تکنیک قصر حافظه حرف ندارد، اما بدون تکرار، تصاویر بهمرور محو میشوند؛ از فلشکارت، اپلیکیشنهای موبایلی و جعبه لایتنر استفاده کن؛ دقیقا آن لحظهای که مغزت در حال فراموش کردن ساختارها و اطلاعات است باید به آن کمک کنی تا مسیرهای عصبیاش را بهدرستی ایجاد کند.
۴. رسم نمودار جملات
این روش کمک میکند تا ساختار جمله را به صورت بصری درک کنی؛ یک جمله بنویس و نقش هر کلمه (فاعل، فعل، مفعول یا قید) را با استفاده از خط و پیکان کنارش بنویس. این کار مانند نقشه کشیدن برای یک ساختمان است؛ وقتی ساختار را ببینی، حفظ کردن آن برایت آسانتر میشود.
۵. بازیها و پازلهای گرامری
یادگیری را برای خودت به یک شکنجه مداوم و همان که خودت میگویی: سوهان روح، تبدیل نکن؛ از اپلیکیشنهای بازیمحور و یا جدول کلمات متقاطع استفاده کن. درگیر کردن ذهن در قالبِ بازی، استرس یادگیری را کاهش میدهد و باعث میشود مغز در حالت پذیرا (Receptive State) قرار بگیرد.
۶. حفظ کردن متنهای کوتاه
به جای حفظ کردن یک ساختار گرامری، یک پاراگراف یا شعر یا متن آهنگ که ساختار مورد نظر در آن وجود دارد را حفظ کن. یک متن را چندین بار بخوان و سعی کن آن را از حفظ بنویسی یا بگویی. این کار باعث میشود ساختارهای گرامری که درونِ بافتِ متن بهکار میروند، وارد ذهنت شود.
خودت را در یادگیری غرق کن
در نهایت، هیچ چیز جایگزین این «پنج مهارت اصلی» نمیشود:
خواندن (Reading)
نوشتن (Writing)
صحبت کردن (Speaking)
گوش دادن (Listening)
حفظ کردن (Memorizing)
باید هر روز دوز مشخصی از هر کدام از اینها را استفاده کنی. مطالعه در بازههای زمانی کوتاه اما متمرکز، بسیار موثرتر از ساعتها مطالعه طولانی و خستهکننده است.
